Als de kinderen klein zijn, is het moment dat ze het huis gaan verlaten nog onvoorstelbaar ver weg. Op een dag is het dan toch zover. Ze pakken hun spullen in dozen en vertrekken naar ergens anders. Om dan wat van de oude tijden in leven te houden, hebben we zo nu en dan een ‘moeder en zoon activiteit’. Net als vroeger toen ze klein waren. We doen dan iets wat we allebei leuk vinden om te doen, maar waar we alléén niet zo snel aan toe komen.

De hele zaterdag hadden de oudste zoon en ik gewerkt aan linosnijden. Tijdens het snijden en gutsen praatten we samen bij over het Leven en de Kunst. Dat zijn gewoonlijk intense gesprekken, dus tegelijkertijd iets praktisch doen is wel prettig. Ik kan het iedereen aanraden.

Vlak voordat de zoon weer op pad ging naar zijn eigen huis, lag hij wat te dutten op de bank. Terwijl ik in de ene hoek mijn slaperige kind zag en in de andere hoek mijn gripper strip frame, kreeg ik een leuk idee. Ik vroeg hem om een eenvoudig vierkant ontwerp te maken voor mijn volgende punch needle project.

Ik geloof niet dat hij me helemaal serieus nam. Toch kreeg ik een ontwerp op een kladje papier. Daarmee ging ik aan de slag.

Ik mocht maar drie kleuren gebruiken van mijn zoon

De tekening schetste ik exact op de jute, maar wel groter natuurlijk. Het balkje boven het hoofd liet ik weg. Ik mocht maar drie kleuren gebruiken van mijn zoon. Dat vond ik een wat lastig voorschrift. Het werd: grijs (neutraal), roze (fel) en groen(fel). Maar ik hield me niet helemaal aan de opdracht, want ik nam varianten van dezelfde kleur ook in de uitvoering van het ontwerp.

overgestapt op jute en goedkope wol

Diverse materialen heb ik al geprobeerd: echte wol, reepjes textiel, monks cloth (grof geweven witte doek met gaatjes). Echte wol en monks cloth (ruim 30€ per meter) zijn niet bepaald goedkoop. Aangezien ik er ook niet vanuit ging dat ik direct meesterwerken ging produceren die een eeuwigheidswaarde kregen, stapte ik over naar goedkopere materialen: jute en acryl.

* jute

Op de markt is jute te krijgen voor minder dan vijf euro de meter. Dat zijn brede lappen. Het nadeel van jute is dat het onregelmatig geweven is. Soms zitten er zwakke plekken in de stof. Die plekken zijn moeilijk te verbergen.

* acryl

Acryl is de populairste namaakwol. Een bol nepwol is te krijgen voor ongeveer een euro. Beperk je niet tot één winkel als je bollen gaat kopen om te punchen. Als je een rondje maakt langs diverse goedkope winkels, bouw je een verzameling op van basiskleuren die onderling kleine verschillen vertonen. Voor twintig tot vijfentwintig euro heb je een uitgebreid palet aan kleuren. Dit is ideaal om mee te werken.

punchnaald

Punchnaalden kan je tegenwoordig overal vinden. De naalden die ik in dit projectje gebruikte, komen bij de Aldi vandaan (2,50€). Twee dezelfde naalden: zo kan je twee kleuren wol snel afwisselen tijdens het punchen.

Deze blauwe naalden zijn verstelbaar in de maten A, B, C en D. Ik had voor het kortste lusje (optie D) gekozen.

textiellijm voor de achterkant

De textiellijm waar ik tevreden mee ben, is het flesje lijm van de Action. De fles kost één euro. De lijm droogt kleurloos op. Ik gebruik hem al jaren, ook om vilt aan karton te lijmen bij het maken van boekjes.

Algemene tip: Nooit teveel tegelijk gebruiken. Ook al droogt de lijm kleurloos op, je ziet hem wel als je een stof compleet doordrenkt met de lijm. Dit wordt een harde, stugge plek.

bijknippen van de voorkant

Aan de voorkant zijn de lusjes niet helemaal regelmatig. Dat gebeurt nou eenmaal en is moeilijk te voorkomen. Na het lijmen, kan je de schaar pakken om de lusjes bij te knippen. Maak je geen zorgen dat je ze kapot knipt! Beter doorgeknipte lusjes op maat, dan allemaal onregelmatige lussen om naar te kijken. Dat ziet er gewoon niet mooi uit. Na afloop even de stofzuiger over je werkstuk halen doet wonderen.

een week om te maken

Het kostte een week om dit werkje te maken. Het was een verrassing, want ik had er niet meer over gesproken daarna. Zoon was er zo blij mee. Hij wil er een kussen van laten maken.