DIY Gripper strip frame maken voor tuften (punch needle)
Klinkt dit als een onsamenhangende woordenbrij of begrip je direct wat ik bedoel? Als je opveert en denkt: héééé zo’n ding wil ik óók al zo lang, dan is dit artikel voor jou bedoeld. Gripper strip frames zijn erg duur en met wat aandacht kan je er zelf een maken voor een kwart van de prijs, zelfs al ben je geen professionele hobbyklusser. Hier is mijn verslag van mijn klusproject, waar vanalles fout ging en waar ik aan het einde tóch een toppie frame aan over hield.
Rug hooking & punch needling

Kort gezegd gaat het hier om tapijt of wandkleed maken. Niet met weven of knopen, maar door lussen te trekken of te duwen door een textiele doek heen.
Hoe het precies in zijn werk gaat en wat het verschil is tussen hooking en punching, kan je lezen in … 5 verschillen tussen punch needling en rug hooking.
(vanaf 19 januari te lezen)
Wat is een gripper strip frame en wat zijn de alternatieven?
Een gripper strip is een soort rubberen strook vol met kleine haakjes die dezelfde kant op wijzen. De strip bevestig je op een frame. Je kan er daarna textiel op spannen en dan blijft het linnen of katoen lekker strak zitten.
borduurringen
Een frame is een houten raam. Bij borduren hebben we de dubbele ronde bamboe ringen waartussen je de stof kan klemmen. Bij het haken van een tapijt werkt dit niet lekker. het gaat nog goed als er alleen losse stof tussen de ringen zit. Zodra je de borduurringen over gehaakte lussen wilt spannen, dan krijg je de schroeven niet meer goed aangedraaid. Zelfs al lukt dat met wat hardnekkigheid, dan nóg zullen ze om de haverklap losschieten.
uit de hand werken zonder frame
Ik heb ook nog een paar keer los uit de hand gewerkt, zonder frame. Dit werkt het beste met rug hooking (als je de lusjes van onder naar boven toe werkt). Dan kan je het doek strak spannen door met je billen op de uiteinden te gaan zitten en met je benen de stof te spannen. Het kán, ik heb het twee keer gedaan, maar je loopt meer risico dat lusjes los gaan raken door het vele bewegen en verfrommelen van je werkstuk. Ik heb Amerikaanse filmpjes gezien waar vrouwen op deze manier altijd werken. Voor mij was het niet ideaal.
Bij punch needling heb je een strak gespannen doek nodig (waarmee je een muziekje kan maken, zo strak), waar je steeds je holle naald met draad doorheen prikt. Daar kan je echt niet uit de hand werken.
Zeilklemmen, bouwmarktklemmen…

Met klemmen kan je je werk ook redelijk goed strak spannen op een houten raam. Soms schiet er iets los, maar met wat handigheid kan je zo ook werken. Hier een voorbeeld van rug hooking op mijn houten frame, vóórdat ik de gripperstrips had bevestigd. Ik was bezig met een klein stukje monniks lap, wat ik uit zuinigheid niet had willen weggooien, maar het was eigenlijk te klein om goed op te spannen. Een borduurring bleef niet vastzitten niet met die stugge lussen van textielreepjes.
Bij punch needling werkt het niet om je lap met een paar klemmen vast te zetten, dan moet het doek echt strak gespannen staan.
Tadaaaa… de luxe van een gripper strip frame…
maar eerst nog even klussen…
Ik heb grote bewondering voor houtwerkers, voor zwaluwstaartverbindingen en andere lijmloze houtverbindingen. Daarom wist ik dat ik niet zomaar vier latjes wilde vasttimmeren om een houten frame te maken dat nog jarenlang dienst moest gaan doen. Dat is eigenlijk wel mijn gewone stijl: even zagen, schroeven, klaar! De droogramen voor het drogen van kruiden en bloemen had ik wél op deze manier gemaakt.
kapotte, beurse handen
Toen kwam ik op de zolder bij mijn vader een paar interessante dingen tegen. We waren zijn huis aan het leegruimen vanwege de verhuizing naar een kleinere woning. Ik kwam een set losse houten poten tegen en dit raam hiernaast. Dat was onderdeel geweest van een leren leunstoel (waar het zitkussen op lag).
Ik kreeg spontaan een visioen van een gripper strip frame voor mijn punch needle hobby.
Het voordeel van dit kant-en-klare frame was dat het hout heerlijk afgerond geschaafd was en geschuurd en gelakt. Waar ik geen rekening mee had gehouden was de enorme hardheid van hardhout. Het doek en de draagbanden waren met een elektrische nietmachine vastgezet. Het was gruwelijk onmogelijk om de nieten omhoog te wippen en te verwijderen. Dit heeft uren en uren en uren gekost aan tijd, kapotte en beurse handen en een geduld dat ik gewoonlijk niet altijd heb. Geduld was halverwege overgegaan in hardnekkigheid.



Het houten frame en de poten zijn niet gecentreerd aan elkaar bevestigd. Op de manier kan ik in een lekkere leunstoel zitten en het frame over mijn knieën trekken.
De foto de de inspiratie was van dit kleine project. De 200 euro was ik nooit van plan geweest neer te tellen.
Het moment dat hubby zich niet meer terzijde kon houden en (zonder overleg) besloot dat er een extra latje bij moest voor stabiliteit.
Hij had gelijk.
Gripper strips
Gripper strips zijn niet zo maar even in een winkel te koop. Gelukkig is er in Nederland wel een online adres waar dat kan: Golden Fleece carders.
Je moet een keuze maken tussen drie maten van strips met haakjes. Ik koos voor twee meter van de strips geschikt voor monks cloth. Ondertussen blijkt in de praktijk dat met deze strips ook jute en fijne katoen goed gespannen kunnen worden.



De blauwe gripper strip van dichtbij bekeken. Ik had vier stroken van 50 cm nodig.
De haakjes zijn dunne, lange nietjes in U-vorm door het band gestanst.
Ergens in een hoek van internet had ik gelezen dat je eerst aan de achterkant een serie haakjes moest verwijderen om de strip op maat te kunnen knippen. Met mijn scherpe gereedschapje ging dat vrij snel. Later bleek dat mijn tang er toch wel doorheen zou knippen,
Vlak vóór het moment van drama en grote stress… na één zijde nieten, waren de nietjes op en niets meer in huis…
Lockdown perikelen
(klaagzang, je kan dit stuk makkelijk overslaan)
tegenslag 1: nietjes lieten zich niet verwijderen
Het was aan het begin van de eerste grote lockdown in Nederland. Verplicht thuis binnenzitten was geen straf voor mij als knutselaar. Vandaar ook dat ik eindelijk had besloten om dat gripper-strip-frame-tafeltje te maken. Het losmaken van de nieten was de eerste tegenslag die ik niet verwacht had. Het kostte een complete middag én avond om twee van die frames schoon te krijgen. Ik had er namelijk twee en ik wist dat als ik dat niet gelijk meepakte, ik het nóóit meer zou oppakken om die tweede schoon te maken. De tweede ging wel sneller door opgebouwde handigheid, maar dat nooit nog een keer.
tegenslag 2: de nietjes van mijn handnieter waren op
Je zou denken dat dit een minimaal probleem was, maar alle winkels waren dicht en om op internet te kunnen bestellen moest ik maat en merk invullen. Mijn nietschieter was merkloos (Action) en van maten geen verstand. In de gereedschapsrekjes op zolder had ik vele soorten nieten, maar die pasten weer op andere machines, niet op de mijne.
Vrij vervelend midden in je projectje dat je even snel in elkaar had willen zetten al een dag geleden.
tegenslag 3: nieuwe nietmachine doet het niet goed
Na wat overleg tussen mezelf en mezelf, besloot ik een elektrische nietmachine via de Bolle op internet te bestellen. Het vorige project met de handmatige nietmachine bevatte het vastnieten van gaas aan acht droogramen en dat had nogal pijnlijke handen gekost.
Ooit in het verleden heb ik een oude Skill boormachine van mijn vader overgenomen en die was onverwoestbaar. Dus dat merk nam ik maar als leidraad om een elektrische nietmachine aan te schaffen. Een dag later kon ik weer verder aan de slag. De vier strips moesten aan het frame geniet worden.
Helaaassss, de meegeleverde nieten kwamen ondanks de elektrische slagkracht niet volledig in het keiharde hardhout van mijn frame. Ik probeerde voorzichtig met een hamer ze verder in het hout te drijven, maar dan sloeg ik ook onbedoeld de haakjes van de gripper strip plat. Niet de bedoeling en lelijk. Ik wist niet of ik een ander soort nieten nodig had, of dat de machine defect was. Dan maar even een belletje naar de klantenservice van Skill.
tegenslag 4: de klantenservice weigerde me te helpen en verwees me terug naar de helpdesk van bol punt kom
Zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Een klantenservice die niet even wou helpen met het beantwoorden van een makkelijke vraag over hun eigen product. Ik wou weten of ik speciale nieten nodig had of dat het apparaat niet goed was en dat de nieten er gewoon in hoorden te gaan. De onwillige man aan de telefoon zei dat ik die vragen maar maar moest stellen aan Bol punt kom, omdat zij doorverkoper waren. Ik was wat ontstemd, zwak uitgedrukt. Er zat niets anders op dan een op voorhand onvruchtbaar telefoontje te plegen met Bol. Inderdaad, het vriendelijke meisje van de helpdesk van Bol kon me niet helpen. Zij had geen idee van elektrische nietenschieters, dit was veel te specifieke informatie. Het was voor mij de keuze tussen product retourneren of nog even creatief nadenken.
YAYYY… ik kreeg hulp
Met een beetje schaamte belde ik onze plaatselijke ijzerwarenwinkel midden in de lockdown. Ze waren supervriendelijk en zeiden dat ik voor hardhout speciale nieten nodig had. Ik mocht langskomen om een doosje af te halen in hun winkel. Even snel tussendoor. Voor nauwelijks twee euro was ik weer back on track bij mijn project dat wéér een dag vertraging had opgelopen.

Opletten bij het bevestigen van de gripper strips
(hier kan je verder lezen als je de klaagzang oversloeg)
De haakjes van de strips wijzen allemaal naar één kant. Dat kan je goed voelen als je er met je hand overheen strijkt. Je wilt dat de haakjes naar de buitenkant van het frame wijzen als je ze gaat bevestigen. Dit is de enige manier waarop je doek vast komt te zitten. Als de haakjes naar de binnenkant van je frame wijzen, glijdt je doek van de haakjes af.
Je niet eerst één zijde op het frame. Dan neem je een theedoek ter bescherming van je handen en je buigt de strip in de lengte over de hoek van je lat. Hier heb ik geen foto van, aangezien ik dit gedeelte met beide handen tegelijk moest werken.



Dat rare zwarte ding is de nieuwe nietenschieter. Met de juiste nieten erin doet hij het prima gelukkig. Voor hardhout heb je andere nodig dan de gangbare die ze in de doos meegeven.
Inmiddels is het frame al heel veel uren gebruikt. Het rubber is ook van blauw naar grijs veranderd. Je ziet hier goed hoe je de strips moet buigen. Fluitje van een cent als je werkhandschoenen aandoet, of een theedoek gebruikt om de strips om te buigen.
Dit is dus een groot nadeel van de strips. Je trekt makkelijk je werk weer kapot, want alle lussen zitten los in het doek.
Dit probleem is erger bij echte wol. Bij synthetische draden heb ik nog nergens last van gehad.
Gelijk aan de slag
Als alles stevig bevestigd is, kan je direct aan de slag. Dat deed ik natuurlijk ook.



Geen tijd te verspillen. Er ging gelijk een monniks lap over het frame
Rug hooking
Toppunt van geluk, lekker buiten onder parasolletje.
Punch needle.
Hoeveel geld heb ik uitgegeven om mijn tafeltje te maken?
Twee meter gripper strips was 35 euro totaal. Het hout was gratis. Dat was gewoon boffen.
De aanschaf van een extra nietmachine reken ik niet bij de maakkosten.

[…] Voor een fractie van de marktprijs maakte ik zelf een frame voor mijn punch needle tapijten […]
LikeLike
[…] te dutten op de bank. Terwijl ik in de ene hoek mijn slaperige kind zag en in de andere hoek mijn gripper strip frame, kreeg ik een leuk idee. Ik vroeg hem om een eenvoudig vierkant ontwerp te maken voor mijn volgende […]
LikeLike