“Inspiration does exist but it must find you working.” Pablo Picasso

De stemmetjes van inspiratie…

Normaal gesproken ben ik niet iemand die veel met citaten strooit, maar dit citaat van Pablo Picasso past wel bij de manier waarop ik dingen aanpak in het leven. Gewoon ergens mee beginnen, even door dat dode punt heenwerken, en dan ineens beginnen de ideeën vanuit het niets op me af te stormen. Ik ben dan ook nergens meer veilig, overal achtervolgen me dan de beelden, visioenen en ‘stemmen’me, met als hoogtepunt vlak voor het in slaap vallen. De meest prachtige beelden en inspiratie springen dan op mijn netvlies achter gesloten ogen. Als ik omhoog kom om het licht aan te doen en iets na te tekenen, is het vaak alweer vervlogen. Helaas.
Tijdens het werken, en dat is niet alleen met zeep maken, hoor ik vaak woorden in mijn hoofd die me tot iets aansporen. Geen echte letterlijke stem natuurlijk, maar woorden zoals: Als je dat nou eens omdraait. Probeer het eens met een andere temperatuur. Combineer dat eens met dat-en-dat.

Een ontwerp kan je de zeep hierboven niet noemen. Het is ontstaan, niet ontworpen. Toevalligheden, probeersels, ingevingen, stemmetjes vanaf mijn schouder.
De buitenste ringen van de vormen zijn transparant, en zijn ingegoten in ook transparante zeep. Niet logisch.
Als je glycerine gietzeep gebruikt, houd je altijd aan de randjes van je pannetje wat zeep zitten, dat na afkoelen als een vlies uitgepeld kan worden. Je hebt dan een dun lapje zeep van onregelmatige dikte.

Embeds

Embeds maak ik vaak zonder mal, maar met de hand gevormd, zo ook hier. Ik rolde het lapje zeep losjes tot een rol, die ik met wat warme gietzeep fixeerde op een siliconen mat.
Stel het voor als een wc-rol die je aan de onderkant vastplakt aan de tafel. Je hebt nu een tunneltje, maar wel een tunneltje met gaten.
Het kost wat handigheid en ervaring om toch dat tunneltje te vullen met gekleurde gietzeep, maar het kan lukken. Het leuke van deze techniek is dat je onregelmatige vormen krijgt, anders dan standaard.

De zeepstaaf laat je afkoelen, en daarna kan je er flitterdunne plakjes van snijden. Deze plakjes doe je in een mal, en voegt er warme zeep aan toe.

Spelen met krullen

De vormen kan je natuurlijk ook wat meer regie geven. Dit is gewoon het leuke spelen met gietzeep. Op een plat vlak, liefst een siliconenmat, giet je je zeep, waaraan je nog wat extra glycerine hebt toegevoegd, waardoor de zeep nóg buigzamer wordt.

Op de foto hiernaast zie je de wording van krullen in een krullenzeep, maar als je zo aan het spelen bent, kom je ineens op het idee de krullen sluitend te maken, en te vullen met een contrasterende kleur, en af te laten koelen. Zo kan je vertikaal een kleur inbrengen in een gietzeep.

Vormen vullen

Onder de krullen zie je een ‘plasje’ transparante gietzeep om de figuur te fixeren. Ik gebruik daar meestal restjes gietzeep voor die eigenlijk niet meer bruikbaar zijn, omdat de zeep oververhit is geraakt in de magnetron, en daardoor onstabiel is geworden. Dit merk je doordat later je zeep meer dan normaal gaat zweten, vocht aantrekken. Je kan die zeep eigenlijk weggooien, maar ik bewaar die restjes om er proefjes mee te doen, eigengemaakte siliconen malletjes mee te vullen voor de eerste keer (de zeep bij de eerste keer kan je niet gebruiken, omdat die gaat stinken naar verse siliconen), of als voor dit soort karweitjes, want dit snijd je er later weer af, en gaat terug in de doos afgekeurd).

Op deze manier heb ik ontelbaar veel zeep gemaakt, allemaal individuele zeepjes. In het Blogje van vorig jaar kan je hier nog een aantal foto’s zien. Die waren toen bedoeld als kerstcadeautje voor mijn uitgebreide schoonfamilie.

Vrije vormen

Met vrije vormen kan je alle kanten op. Je hoeft je ook niet te houden aan een vierkante vorm. Aangezien de embeds al voorbereid zijn, kan je ze ook uit je mal laten steken voor een speels en ruimtelijk effect.

Bij het ingieten kan je er ook voor kiezen om expres een beetje te hoge temperatuur te gebruiken, zodat de bestaande vorm lichtelijk gaat smelten, om zo een minder strakke overgang te creëren. Zo krijg je een figuur die vanaf vaag naar scherper oprijst.

De ultieme embeds

Dan komt er ineens het glorieuze moment dat je bedenkt dat je embeds op zich al een zeep zouden kunnen vormen. Er komt geen mal meer aan te pas, en alles vorm je met je blote handen. Eerst een mooie lap gietzeep maken, eventueel mooi versieren, en deze nog lauwwarm een vorm geven. Deze vorm wordt ingegoten, en je moet dan echt wel je handen er omheen houden om de vorm te bewaken. Hoe ambachtelijk is dat? Je moet dan met de zeep in je handen wachten totdat deze genoeg is afgekoeld om los te kunnen laten.

.

Mislukte paisleys

Bij deze lichtgekleurde zepen, had ik eerst heel omslachtig en arbeidsintensief paisleys gemaakt en die op de lap gietzeep weer overgoten met transparante zeep. Helaas is deze arbeid niet uit de verf gekomen, want je ziet het nauwelijks.

De zepen liggen uitzonderlijk lekker in de hand, wat wel logisch is als je ze in je hand zelf hebt gehouden bij het vormgeven en laten afkoelen. Ze passen er precies in.

Helemaal aan het einde, zijn de zepen bedruppeld met warme zeep, en een beetje cosmetisch glitter erbij.

Van het ene idee, rol je door naar het andere idee. Als ik begin heb ik vaak een leeg hoofd, of een algemeen idee van iets dat ik wil uitproberen, maar gaanderweg (vooral de stemmetjes niet negeren!) dan komen er allemaal nieuwe opties die zich aandienen. De inspiratie komt door simpelweg te beginnen en niet vast te houden aan vaste procedures.

Misschien ook leuk voor jou: