DIY DEO maken

Wil je een eigen persoonlijke deo, die jou gegarandeerd geurloos in je hemd laat staan? Simpel om zelf te maken en nog goedkoop ook? Niet meer van die chemische spuitfleswalmen om je heen in de ochtend, maar lekker efficiënt en discreet je oksels insmeren, en de hele dag jezelf niet meer ruiken. Of misschien je eigen parfum er overheen, dat mag je zelf bepalen. Hoe is dit mogelijk?

Natriumbicarbonaat, oftewel baksoda

Simpele baksoda gebruik ikzelf voor heel veel doeleinden, geweldig spul is het. Je koopt het in de supermarkt of toko, en mijn favoriet is Arm & Hammer (ongeveer 2 euro bij de buurtsuper voor een doosje), maar je kan het ook in andere verpakkingen kopen. Natriumbicarbonaat verwijdert geuren in het algemeen, ook in huishoudelijk gebruik, maar we gaan het nu gebruiken als persoonlijke deo.

Ik heb vroeger iemand gekend die het poeder ’s ochtends puur onder haar oksels wreef, maar het nadeel was dat het soms de kleding wat wittig kon maken. Het is al een paar jaar geleden dat ik op internet het simpele recept vond van de combinatie van baksoda (=natriumbicarbonaat), kokosolie en maizena. Ik had het wel slechts heel subtiel gegeurd met etherische dennenolie. Deze deo heeft nooit probleem gegeven dat het de kleding wittig maakte. Ook de cocosolie geeft geen vet aan je kleding, want het trekt snel in de huid, en je moet sowiezo maar heel dun aanbrengen.

Dun aanbrengen!

Dit eindproduct is heel spaarzaam in het gebruik. Met een vingernagel wip ik een mini scoopje omhoog, wrijf dat tussen de vingers tot het vloeibaar is, en vervolgens gaat het onder de arm. De kokosolie is huidverzorgend en smeert lekker uit, en de maizena is bindmiddel. Op dit moment ben ik mijn laatste potje kwijtgeraakt, en ach… het is weer eens een leuke aanleiding om te gaan mengen en roeren. Eigenlijk ben ik niet zo tevreden over de hardheid van mijn vorige recept (gelijke delen natriumbicarbonaat, kokosolie en maizena). In de warme badkamer is het meestal geen probleem, maar in een koude omgevingstemperatuur kan het deze deo keihard worden. Ik vroeg me af of een (klein) deel olijfolie erbij dit zou kunnen oplossen.

Een rondje Google deed me even duizelen. Hetzelfde basisrecept vond ik op vele sites terug met verschillende verhoudingen, of met extra toevoegingen, zoals bijvoorbeeld glycerine. Glycerine is huidverzorgend en vochtinbrengend, en lijkt me een slimmere optie dan olijfolie als ik eerlijk ben.

1 nadeel vs. …

Kokosolie is eigenlijk gewoon een hard vet, dat smelt bij 25 graden Celsius. Dat is handig, want je kan het op je huid laten smelten, maar het is niet zo handig dat tijdens een warme zomerdag je eigengemaakte deo compleet vloeibaar kan worden. Dat is dus ook een nadeel hiervan. De ene keer te hard, de andere keer te zacht. Toch wegen de voordelen wel op tegen dit nadeel, vind ik.

… 5 voordelen van je eigen ambachtelijke deo

• Werkt verbluffend goed. Vers zweet ruik je niet echt. De typische zweetgeur wordt veroorzaakt door de huidbacteriën. Je wast jezelf eerst ‘okselfris’ met een lekkere ambachtelijke zeep, en daarna je eigen ambachtelijke deo er achteraan, en tot de avond ben je neutraal. De deo werkt overigens niet als geurverdoezelaar op een reeds ruikende huid. De bacteriën moeten eerst verwijderd, en krijgen daarna niet meer de kans
  
  
• Alles puur onder controle. Geen ongewenste stoffen in je deo, geen conserveringsmiddelen, geen irritatie veroorzakende parfums (indien je daar gevoelig voor bent), geen metalen, helemaal niks wat je niet wilt. Wil je wél toevoegingen, dan ben jij degene die de controle heeft over wat je al dan niet toevoegt.
  
  
• Heerlijk goedkoop. De basisingrediënten zijn mogelijk al in je keuken aanwezig: natriumbicarbonaat, maizena, kokosolie. De kokosolie kan prijzig zijn, zeker als je voor biologisch kiest, maar het is nergens voor nodig om grote hoeveelheden te gebruiken. Met een paar eetlepels cocosolie kan je al genoeg deo maken, om eindeloos lang mee te doen. Het potje dat ik nu kwijt ben, dateert van twee jaar geleden, en het was nog niet op. Al moet ik zeggen dat ik toen twee potjes tegelijk had gemaakt. Extra toevoegingen kunnen mogelijk wel prijzig zijn, maar nodig zijn ze niet.
  
  
• Geen belasting van het milieu (in tegenstelling tot de spuitbussen).
  
  
• Geen overbodig verpakkingsmateriaal. De potjes van de apotheek waar pilletjes of capsules in hebben gezeten worden bij ons thuis vrolijk gerecycled bij dit soort projecten. Of misschien heb je nog een ander leuk (hergebruik)potje in huis.
  
  

INGREDIËNTEN

De baksoda, maizena en de kokosolie zijn vrij makkelijk te verkrijgen in de gewone winkels. Glycerine moet je zoeken in een drogisterij of een toko bij de cosmetica afdeling. Normaal gesproken wordt het in kleine flesjes verkocht. Ik heb hier een literfles, omdat ik de glycerine ook gebruik bij het zeepmaken.

DIY Doe het zelf: Je eigen ambachtelijke deo maken

Ingrediënten

• Baksoda,
• Maizena
• Kokosolie
• Glycerine

Naar keuze:

• Etherische olie
• Plantaardige extracten (bv. aloë vera, kamille)

werkmaterialen:

• Maatlepels
• Lepel, vork
• Mengbakje
• Magnetron of au-bain-marie
• Schone bewaarpot

We hoeven niet te wegen. De mengverhouding is 2:2:2:1  (baksoda, maizena, cocosolie, glycerine).  Het komt niet aan op een losse gram meer of minder.

Aloë Vera extract

Vervolgens kan je er naar keuze een paar druppels etherische olie bij doen. In mijn geval deed ik 6 druppels Aloë Vera extract, en 6 druppels etherische Lavendelolie erbij. Het ruikt niet sterk, maar voor precies goed voor mij persoonlijk.

De Aloe Vera heb ik toegevoegd om de verzorgende werking voor de tere huid onder de armen. Aloe Vera extract werkt ontsmettend en helpt bij gevoelige, droge en beschadigde huid. Etherische lavendelolie werkt bacteriedodend en verzachtend voor de huid.

Het extract kwam bij drogisterij de Lang vandaan, maar die is gestopt. (De dochters zijn doorgegaan onder de naam Jojoli). Volgens voorschrift kan je 1 gram per 100 gram product toevoegen.

Eigenlijk zijn deze toevoegingen niet noodzakelijk voor de werking van de deo, omdat de kokosolie en het natriumbicarbonaat al voldoende zorgen voor de anti-bacteriële werking, maar ik deed het eigenlijk uit gewoonte. Als ik bijvoorbeeld een zalf maak, combineer ik dat altijd met een natuurlijk conserveringsmiddel zoals hierboven. De combi van conservering en huidverzorging van etherische lavendelolie en aloë vera extract vind ik dan ideaal, maar er zijn meer soortgelijke toevoegingen mogelijk.

Hoe bevalt dit recept?

Ik was eerst van plan om een aantal variaties van dit recept te gaan uitvoeren, met verschillende onderlinge verhoudingen, maar….  deze toevoeging van glycerine bevalt me prima. Eigenlijk hoef ik niet verder te zoeken. Voor eigen gebruik ben ik nu tevreden.

Na een paar uur in de koelkast werd het spul wel behoolijk hard, maar het was nog steeds mogelijk om met de nagel een scoopje omhoog te wippen. Op kamertemperatuur is dit een betere versie dan mijn vorige, omdat het dan een dikke pasta blijft, waarvan je makkelijk, zonder kracht te zettten,  een klein beetje van kan pakken met het topje van je vinger.

Als het op je vingertoppen smelt, en daarna uitsmeert, geeft het een soort poederig gevoel. Ik stoor me er niet aan, maar het is wel ‘apart’.

Tubes?

Zonder het recept te veranderen, ben ik nog wel van plan twee andere dingen te gaan proberen: een versie met cocosolie met calendula, en of het ook prettig werkt als je dit deo recept in een tube doet. Ik ben dol op tubes, omdat die hygiënischer zijn dan potjes. Elke keer dat je met je vinger in een potje gaat, voeg je je eigen bacteriën aan het potje, en met het gebruik van een tube is dit minimaal, maar je pasta moet vloeibaar genoeg zijn om er uit te kunnen komen, dus mogelijk moet in dit laatste geval de hoeveelheid glycerine nog iets hoger.

Als er lezers zijn die andere ervaringen hebben, dan ben ik daar wel in geïnteresseerd.

Misschien ook leuk voor jou: