Hoe was jouw eerste keer zeep maken?

Iedereen met zijn of haar hobby heeft een nostalgische herinnering aan ‘De eerste keer’. Mijn allereerste zeep was de meest basic zeep die je maar kunt bedenken: alleen olijfolie. Verder niets. Geen kleurstoffen, geen geurstoffen.

Drempelvrees

Ik had lange tijd (2010) met het plan rond gelopen om zelf zeep te gaan maken, maar de drempel was hoog, en ik schoof het steeds voor me uit. De reden was dat meerder huisgenoten, inclusief ikzelf, een droge en gevoelige huid hadden, en dat we daarom altijd van die vloeibare neutrale zeep in flessen hadden, Gewone zeep uit de winkel gaf jeuk en een strakke huid. Dat moest anders kunnen volgens de artikelen die ik had gelezen over zelf zeep maken.

Ik had nog niet direct door dat het verslavend kon worden. Het ‘probleem’ is namelijk niet dat je behoefte gaan krijgen aan véél zeep, maar dat je voortdurend ideeën krijgt hoe je een volgende zeep op een andere manier wilt of kunt maken. Persoonlijk ben ik verder niet gehecht aan de zeepjes. Ik pak net zo makkelijk een liggende zeep om die weer te recyclen voor een nieuw project. Ik ben wel blij dat ik van de meeste, niet alle, zepen foto’s heb gemaakt in de afgelopen jaren. Het is leuk om een soort port-folio op te bouwen van gedane projectjes in het verleden, aangezien zeep een vergankelijk product is.

De creme witte blokjes zijn de eerste zeep. Het lijkt wel feta kaas.

Bij het snijden van de langwerpige blokjes, had ik veel afval snijdsel over. Ik had ondertussen al zoveel over zeep gelezen, dat ik maar direct de stap zetten naar next level: rebatchen. Rebatchen betekent dat je reeds bestaande zeep fijnmaakt, verwarmt, en weer opnieuw tot zeep gaat vormen.

Feta kaas

Dat ging voor een eerste keer wonderwel goed, waarschijnlijk ook omdat het om wel heel verse zeep ging. Door de nieuwe zeepmassa deed ik etherische olie van Lavendel, en ook wat gedroogde lavendelbloemetjes. Alles werd stevig in een leeg plastic bakje geduwd. Het resultaat zie je rechts op de foto. Aangezien de verse, ongerijpte zeep een warmtebehandeling had ondergaan, was het verzepingsproces versneld en zelfs klaar. Dezelfde avond konden we deze lavendelzeep al uitgebreid testen in de badkamer, terwijl de vierkante blokjes nog een paar weken moesten rijpen op kamertemperatuur.

Olijfzeep in het gebruik

Een zeep van alleen olijfolie is een typische zeep. Haast iedereen is het er over eens dat je die eigenlijk een half jaar moet laten liggen voor het prettigste gebruik. Als je een jonge olijfzeep gebruikt wordt deze wat slijmerig. Niet altijd, vaak wel. Oude, harde olijfzepen (ze mogen prima jaren oud worden voor gebruik) hebben dit niet. Ze drogen de huid niet uit. Ze geven een creamy schuim, niet van die uitbundige bubbels. Zo heeft elke zeep zijn karakteristieken. Zorg er voor dat de natuurlijke zepen goed kunnen drogen tussen het gebruiken door. Als ze in een plasje water blijven liggen, worden ze te zacht, en raken ze veel te snel op. Eem zeepbakje of -rekje is echt belangrijk.

Nieuwsgierig hoe het verder ging na die eerste keer?
Wel, hiernaast het daaropvolgende project. De rode kleur komt van Marokkaanse rode zoete paprika. Daar zit intens veel piment in. Het gebruikte poeder geeft niet af als je onder de douche staat. Helaas vervaagt de kleur langzaam met het verstrijken van de tijd.